اگر يک سوال ساده در اينترنت مطرح کنيد، پاسخ هاي فراواني خواهيد شنيد. «پدر خوب چه کسي است؟» نمونه اي از اين پاسخ ها را مشاهده کنيد؛

به حرف هايم گوش کند و وقتي مشکلي دارم مرا تنها نگذارد.

يک پدر خوب کسي است که خوب گوش کند حتي اگر ظاهراً به کار ديگري مشغول باشد.

پدرهاي آخر شب ها، پدرهاي آخر هفته ها، پدرهاي تمام وقت، پدرهاي نيمه وقت، پدرهاي غايب و... خوشبختانه همه آنها زير چتر روز پدر گرد هم آمدند و از آنها تجليل شد. اما به راستي چه دورنمايي مي توان از پدرهاي امروزي ارائه داد؟ آيا واقعاً سهم هر فرزند ايراني از پدر خود فقط بيست دقيقه است؟

شرايط پدر بودن چيست؟ يک پدر خوب کيست؟ براي پدر خوبي بودن چه رفتارها و چه عادت هايي را بايد کسب کرد؟

در روزگاران پيشين، زن وشوهرجواني ازكوه بلندي بالا رفتند. در بالاي كوه، پير دانايي را ديدند. پير، جايي را برايشان باز كرد تا بنشينند. آن گاه گفت: «هرمطلبي كه داشته باشيد، مي توانيد از من بپرسيد». آنها معناي زندگي را پرسيدند. پيرپاسخ داد. آنها رمزخوشبختي را سؤال كردند. پير، نسخه اش را نوشت. آنها اسرار جهان را پرسيدند. پير جواب داد. آن گاه سؤال سختي را پرسيدند كه: «اي خردمند بزرگ، ما بسيار دچار خشم مي شويم. در هنگام خشم، يكديگر را آزار مي دهيم. چه كنيم؟» ناگهان پيردانا به آنان خيره شد. آن گاه قلم خود را به دو نيم كرد و نفرين گويان به غار خود برگشت. درآستانه ي غار، رويش را برگرداند و غريد: «افسوس، اگر من پاسخ اين پرسش را مي دانستم، ناچارنبودم تنها بر بالاي اين كوه زندگي كنم!»